این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: عالی محمودی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عالی محمودی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد عالی محمودی از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد طایفهٔ عالی‌محمودی یکی از ، در می‌باشد. این طایفه، بر پایه ساختار اجتماعی و تقسیمات طایفه‌ای ایل بختیاری، از شاخه و از ؛ دیناران است که متشکل از دو علیمردان خانی و مهرعلیخانی می‌باشد، که هر یک از چندین یا تش تشکیل شده‌اند، از آنجا که این طایفه سرزمین گسترده‌ای را تحت مالکیت داشته در قرن ۱۶ که تقسیمات کنونی بختیاری رقم خورد عالی محمودی دینارانی باب می‌بود؛ طایفه عالی محمد در ایل بهمئی نیز شاخه‌ای جدا شده از طایفه عالی محمودی است. در گذشته، این طایفه نیز مانند سایر میان گرمسیر و سردسیر کوچ می‌کردند، که سردسیر آن‌ها در و در دیناران و گرمسیر آن‌ها نیز در و اطراف آن همچون کول فرح، کوه باد، کلدوزخ، ، هلاگون، و می‌باشد. پس از یکجانشین کردن عشایر، امروزه در هر دو بخش گرمسیر و سردسیر خود دارای املاک یا زمین زراعی می‌باشند. باب دینارانی چندین دوره حاکم منطقهٔ گرمسیرات بختیاری (استان خوزستان) بوده از جمله در دوران حکومت محمد خان قمه طلا عالی محمودی، طایفهٔ عالی محمودی بزرگترین طایفه از نظر اعتبار بزرگان در ایل دینارانی بوده‌است. محتویات طایفه عالی محمودی ساکن مسجدسلیمان[ ] این طایفه در حدود پانصد خانوار و با جمعیتی قریب به ۴۸۰۰ نفر در محدوده‌ای به طول ۲۰×۵۰کیلومتر واقع گردیده شرق آنها بردنشانده و غربشان چشمه‌علی تخت کبود و پاچگاه و به گونه طولی‌از سوی شرق باطایفه نصیر وازطرف غرب، جنوب و جنوب غربی با طایفه کهیش از شاخه (سُوهونی) واز سوی شمال با تیره‌های موزائی (از شاخه چهارلنگ ممصالح) و (یتیم زراسوند دورکی)هم‌مرز می‌باشند سردسیرشانِ کفِتِ‌برَد توف سفید (طوف سفید) و خُربه، حومه چل‌گرد واقع در چهار محال و بختیاری است. شایان ذکراست که طایفه عالی محمودی به واسطه همجوار بودن با طایفه کهیش و معاشرت زیاد و وصلت‌های زناشوئی به اشتباه آنها را تیره‌ای بزرگ از کهیش پنداشته‌اند و این تصور برگرفته از موقعیت زیست محیطی و همجواری آن دو طایفه است بنابراین قدر مسلم آن است که این طایفه با سایر برادران طایفه عالی محمودی «باب دینارون» نسبشان یکی است. انگیزه کوچ و زمان آن که هر دو شاخه ظاهراً از اندیکا و ... بوده به درستی معلوم نیست، عده‌ای از معمرین هر دو طایفه «ساکن ایذه و مسجدسلیمان» علت کوچ را نزاع ایلی ذکر کرده‌اند امّا کی و چگونه؟ معلوم نگردیده است. این طایفه به‌هنگام کوچ به بردنشانده، آن را به‌چهار قسمت تقسیم کرده وبه آن «چهارکُو» گفته‌اند. تیره عباس وند «اولاد عباس و باقر» تیره باقروند «اولاد باقر» تیره‌سلطانعلی وند «اولاد سلطانعلی» تیره مددوند «اولاد مدد» این طایفه دیرزمانی است که با طایفه کهیش و در کنار هم با صلح و صفا به سر می‌برند. تقسیمات[ ] طایفه عالی محمودی از شاخه و از ؛ بوده، که متشکل از دو بزرگ می‌باشد: مهرعلیخانی علیمردان خانی مهرعلیخانی[ ] تش ملا مرادی تش اولاد بالا(اولاد ملا محمد خان قمه طلاساکن در نوراباد) تش اولاد پایین (ساکن در مالمیر از اولاد علی خان و مهرعلی سلطان) تش فرضعلی‌وند تش دوورایی تش قریشوند تش شهولی‌وند تش شیخ عالی‌وند تش حاتم‌وند تش احمد میر...
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه