این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: شخصیت و اختلالات آن - یک پزشک
شخصیت و اختلالات آن - یک پزشک شخصیت و اختلالات آن توسط علیرضا مجیدی ۱۰ شهریور ۱۳۹۳ ما در گفتگو و بحث‌های روزانه از کلمه «شخصیت» بسیار استفاده می‌کنیم، فلانی شخصیت قوی‌ای دارد، قدرت رهبری دارد یا فلانی سست‌عنصر است و از این قبیل. اما واقعا این شخصیت چیست؟ چگونه ارزیابی می‌شود؟ آیا آنهایی که شخصیت ناهنجار دارند، اختلال روانی هم دارند؟ آیا می‌توان شخصیت‌های ناهنجار را اداره کرد؟ آیا شخصیت ناهنجار هم مثل دیگر اختلالات روانی، نیاز به رفتن نزد روانپزشکی دارد؟ شخصیت چیست؟ اصطلاح «شخصیت» به ویژگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پایدار فرد به گونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که در نحوۀ رفتار او در انواع مختلف شرایط تظاهر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند اطلاق می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد. مثل: مردم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آمیزی، پرخاشگری و تکانشگری. اختلال شخصیت چیست؟ انحراف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های افراطی شخصیت را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان مختل خواند، اما تعیین مرزی تفکیک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کننده بین بهنجار و نابهجار مشکل است. اگر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد شخصیت را هم مثل هوش اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری کرد، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد از مقطع آماری نیز استفاده نمود (مثلاً دو انحراف معیار، از میانگین جمعیت). یک ملاک عملی ساده این است: شخصیت، زمانی مختل است که موجب ناراحتی خود شخص و سایر افراد گردد. این تعریف ممکن است ساده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انگارانه به نظر برسد اما در کار بالینی مفید است. ارزیابی شخصیت در زندگی روزمره، ما برای شخصیت افرادی که آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسیم، بر اساس آنچه در مورد نحوۀ پاسخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهی آنان در شرایط گوناگون دیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم، تصویری در ذهن خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازیم. مثلا دیده‌ایم که دوستمان در هنگام دشواری چه عکس‌العملی نشان می‌دهد یا اینکه وقتی خودمان به تنگنا افتاده‌ایم و دوستمان می‌توانسته، بی‌اعتنا مسیر خود را برود، وقت و توان گذاشته و یه یاری‌مان شتافته یا برعکس در هنگام نیاز، ما را تنها گذاشته، یا رفتار غیرمنطقی از خود بروز داده است. اما این پزشکان و پزشکان دیگر باید بتوانند شخصیت افرادی را هم که قبلاً ندیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند ارزیابی کنند. برای این کار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان از چهار منبع استفاده کرد: ۱- توصیف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خود بیماران از شخصیت خود؛ ۲- رفتار بیمار ضمن مصاحبه با پزشک؛ ۳- شرح بیماران از رفتار خود در موقعیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های گوناگون؛ ۴- نظر اطرافیان و دوستان. کلا همان طور که خودمان هم تجربه کرده‌ایم، ارزیابی شخصیت کاری دشوار است و نمی‌توان با یکی دو جلسه ملاقات با کسی یا حتی یک دوستی یکی دو ماهه هم قضاوت کاملا درستی در این مورد داشت. شخصیت تحت تأثیر عواملی مخدوش‌کننده‌ای، می‌توان اشتباه ارزیابی شود. مثلا اگر کسی افسردگی حاد داشته باش، توانایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خود را کمتر از حد واقعی می‌داند و ضعف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های خود را با مبالغه بیان می‌کند. ولی در نگاه کلی، اگر می‌خواهید شخصیت کسی را ارزیابی کنید، باید سعی کنید، این اطلاعات را از او کسب کنید: – روابط اجتماعی – خلق – صفات شخصیتی – نگرش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و معیارها – عادات در ارزیابی شخصیت، نه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تنها باید به صفاتی که به بروز مشکلات می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد توجه شود، بلکه نقاط قوت نیز نباید از نظر دور بماند. گاهی صفتی که در یک موقعیت جزو نقاط قوت است در موقعیتی دیگر به مشکل منجر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد؛ مثلاً صفات وسواسی، افراد را قابل اعتماد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازد، چون این افراد وقتی کاری به آنها محول می‌شود، تا از هر نظر درست انجامش ندهند، از پا نمی‌نشینند. اما همین صفت ممکن است منجر به...
این مطلب در وبسایت www.1pezeshk.com منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه