این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «سکه‌های ایران - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: سکه‌های ایران - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفاً شکیبا باشید...
سکه‌های ایران - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد سکه‌های ایران از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد سکه ۲۰۰۰ که معادل ۲ بود (دوره ) سکه‌های ایران که در این نوشتار توضیح داده شده‌است به تمامی ضرب شده و رایج در تمام سلسله‌ها و دودمان‌های حاکم بر اعم از ایرانی و بیگانه، که تا زمان کنونی، بر ناحیه کوچک یا سراسر کنونی کرده‌اند، اطلاق می‌شود. در راجع به اولین وسیله‌ای که در داد و ستد به کاررفته دربارهٔ واژه «پاره» چنین مذکوراست: «پاره یادآور نخستین مرحله سکه‌است. پیش از اینکه فلزات را سکه بزنند و آن‌ها را به نقش یا خطی بیارایند، پاره فلزات از برای داد و ستد بکار می‌رفت.» محتویات چگونگی ضرب سکه[ ] در ایران معمولاً سکه را با چکش ضرب می‌زدند و طریقه ضرب این گونه مسکوکات آسان بود. قرنها به این ترتیب عمل می‌کردند که ابتدا نقش پشت سکه را روی فلز محکمی که معمولاً از فولاد بود به‌طور معکوس و منفی حکاکی می‌کردند و آن را در وسط سندان کار می‌گذاشتند و به همان طرز عیناً نقش روی سکه را نیز در سر سنبه‌ای از فولاد حکاکی می‌کردند. پس از تعیین عیار مناسب فلزات و ذوب و شمش نمودن، آن‌ها را خرد کرده، به قطر و وزن لازم به صورت قطعاتی می‌بریدند و آن را گداخته، به ضرب فشار چکش به صورت مسکوک در می‌آوردند. این نوع سکه زدن منحصر به کشور ما نبود، تقریباً در همه جای دنیا به همین شیوه عمل می‌شد، بعدها به صورت بسیار ابتدایی از منگنه‌ها استفاده می‌کردند و پس از سال ۱۵۶۱ م با اختراع ماشین ضرب سکه در اروپا، سکه‌های استاندارد رواج یافت. بر اساس نوشته‌ها و مدارک موجود در ایران، در زمان صفویه نظم و ترتیب خاصی برای ضرب سکه وجود داشت و ضرابخانه، سازمان اداری گسترده‌ای دارای مشاغل متنوع بود که تحت نظر اداره می‌شود عزل و نصب حکاکان، زرکشان، ضراب باشی، ضابطان، صنعتگران، کارکنان و کارمندان با وی بود و هیچ‌یک از عاملین دیگر حق دخالت نداشتند. دستگاه‌های مهم ضرابخانه عبارت بودند از: ۱- دستگاه سیاکی (گدازنده) برای ذوب و خالص کردن طلا و نقره. ۲- دستگاه قرص کوبی که فلزات را به شکل قرص در می‌آورد. ۳- دستگاه آهنگری برای شمش کردن فلزات. ۴ - دستگاه چرخ کشی برای نوار کردن شمشها به ضخامت معین. ۵ - دستگاه قطاعی برای قطعه قطعه کردن نوار فلزات. ۶ - دستگاه کهله کوبی، فلزات قطعه شده را پهن کرده، به اندازه سکه در می‌آورد. ۷ - دستگاه سفیدی گری، قرصهای زر و سیم را پاک می‌کرد. ۸ - دستگاه تخش کنی، قرصهای کم وزن را جدا کرده، مجدداً با وزن صحیح آماده می‌کرد. ۹ - دستگاه سکه کنی، قرصها را سکه می‌کند. در دوران و تا اواسط وضع ضرب سکه کم و بیش به همان صورت بود تا در سال ۱۲۸۲ هـ . دستور داد ضرابخانه‌ای با روش جدید از خریداری و به ایران وارد شود و پس از وقفه‌ای دوازده ساله، ضرابخانه جدید در سال ۱۲۹۴ هـ به دستیاری پشان، مستشار اتریشی، کار خود را آغاز نمود. بزرگ‌ترین سکه جهان سکه‌ای زرین است که نوشته روی آن به فارسی...
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه