این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «SID.ir | مقايسه زنان باردار شده و نشده مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول » تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
لطفاً شکیبا باشید...
SID.ir | مقايسه زنان باردار شده و نشده مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول برای آشنایی و استفاده از ترجمه هوشمند آنلاین و ترکیبی   مقالات نشریات نویسندگان     تبلیغات مشخصات مقاله عنوان نشریه:  كومش :   بهار 1390 , دوره  12 , شماره  3 (پياپي 39) ; از صفحه 327 تا صفحه 333 .   عنوان مقاله:  مقايسه زنان باردار شده و نشده مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول   نویسندگان:  *,    * دانشگاه علوم پزشكي سمنان، بيمارستان اميرالمومنين، گروه زنان   چکیده:  سابقه و هدف: سندرم تخمدان پلي کيستيک يکي از شايع ترين علت هاي ناباروري است. کلوميفن سيترات، اولين داروي انتخابي براي القاي تخمک گذاري در اين بيماران است. درصد زيادي از اين بيماران به دوزهاي 50 تا 100 ميلي گرم کلوميفن سيترات در روز پاسخ مناسب مي دهند. در صورت عدم مشاهده اوولاسيون تا دوز 150 ميلي گرم در روز، بيمار مقاوم به کلوميفن سيترات محسوب مي شود. هدف اين مطالعه بررسي مقايسه زنان باردار شده و نشده به درمان ترکيبي متفورمين و لتروزول در بيماران با سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات بود. علاوه بر اين ميزان اوولاسيون، ميزان حاملگي و ميزان تولد زنده نيز بررسي شد.مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي-مقطعي 106 بيمار مبتلا به سندرم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن سيترات مراجعه کننده به درمانگاه نازايي بيمارستان اميرالمومنين (ع) سمنان طي سال هاي 87-1384 مورد مطالعه قرار گرفتند. به همه بيماران به مدت 6 تا 8 هفته متفورمين با دوز 1500 ميلي گرم روزانه (500 ميلي گرم 3 بار در روز) تجويز شد و سپس تحت درمان توام لتروزول با دوز روزانه 2.5 ميلي گرم از روز 3 تا 7 دوره قاعدگي قرار گرفتند. زماني که تخمک گذاري در دوز 2.5 ميلي گرم لتروزول اتفاق نيفتاد، دوز لتروزول در سيکل هاي بعدي به 5 و سپس 7.5 ميلي گرم افزايش يافت.يافته ها: از 106 بيمار تحت درمان با متفورمين 1 نفر به علت حساسيت دارويي به شکل راش پس از مصرف متفورمين از مطالعه خارج شد. از 105 بيمار 14 بيمار (%13.33) با متفورمين به تنهايي حامله شدند. از 91 بيمار باقيمانده که وارد مرحله درماني لتروزول با متفورمين شدند، تا انتها 83 (%91.2) نفر تخمک گذاري داشتند. در مجموع ميزان حاملگي در انتهاي مطالعه 60 نفر به ازاي 105 نفر (%57.14) بود. از اين 60 حاملگي 10 مورد (%16.7) سقط، 5 مورد (%8.3) زايمان زودرس و 45 نفر (%74.9) زايمان ترم داشتند. نتايج نشان داد که بين خانم هاي حامله با غير حامله در طول مدت نازایي،BMI ، ميزانLH ،FSH و نسبتLH/FSH ، تصوير pco در سونوگرافي در يک يا هر دو تخمدان، فرم منس (اليگومنوره، آمنوره) و هيرسوتيسم تفاوت معني داري وجود نداشت. تنها تفاوت معني دار (P=0.008) کمتر بودن سن خانمهاي حامله (24.47±3.74) نسبت به خانمهاي غير حامله (27.23±5.57) بود.نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که درمان ترکيبي متفورمين با دوزهاي افزايشي لتروزول منحر به ميزان حاملگي بالا در بيماران با سندرم تخمدان...
این مطلب در وبسایت www.sid.ir منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه