این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «سامانه پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان | مشخصات طرح» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: سامانه پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان | مشخصات طرح
لطفاً شکیبا باشید...
سامانه پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان | مشخصات طرح فهرست صفحات مشخصات طرح /مقایسه تاثیر استفاده همزمان ... عنوان مقایسه تاثیر استفاده همزمان کلومیفن و استرادیول والرات با اثر لتروزول بر بهبود ضخامت اندومتر، سقط و نتیجه درمان در زنان نابارور مبتلا به تخمدان پلی کیستیک تحت درمان القاء تخمک گذاری نوع پژوهش پایان نامه کلیدواژه‌ها کلومیفن، استرادیول والرات، لتروزول، ضخامت اندومتر، سقط، بیماران مبتلا به تخمدان پلی کیستیک چکیده بیماران نابارور بخش مهمی از بیماران مراجعه کننده به متخصصین زنان و زایمان را تشکیل می دهند و حدود 10 تا 15 درصد زوجهایی که در سنین باروری قرار دارند دچار مشکل ناباروری می باشند(3-1). سندروم تخمدان پلی کیستیک از شایع ترین اختلالات آندوکرین در زنان نابارور می باشد و شیوع آن در زنان تحت درمان نابارور تقریبا 40درصد می باشد(4). شناخت علل اصلی ناباروری و طرح ریزی انتخاب روش درمانی مناسب که از نظر هزینه و زمان برای بیمار مناسب باشد، در اولویتهای تشخیصی و درمانی دارای اهمیت بسیاری است. (5و6). در این خصوص استفاده از درمانهایی که به بهبود ضخامت اندومتر کمک نماید و مورد توجه متخصصین و پژوهشگران قرار گرفته است( 8و7و1 ). کلومیفن شباهت ساختاری به ترکیبات استروژنی دارد و با اشغال گیرنده های استروژن باعث کاهش عملکرد استروژن می شود(1). مطالعات قبلی نشان داده اند که این درمان در ایجاد تخمک گذاری در 50 تا 75 درصد افراد با موفقیت همراه بوده است، ولی تعداد حاملگی حاصل از آن کمتر از حد انتظار بین 25 تا 43 درصد بوده است(10و 9). در مطالعه Nukamura و همکاران، ضخامت اندومتر در سیکل درمانی کلومیفن سیترات نسبت به سیکل طبیعی در انتهای فاز فولیکولار کمتر بود(11). از آنجائیکه در مواردی افزایش ضخامت اندومتر باعث کاهش خطر سقط خود به خودی و افزایش میزان حاملگی به دلیل تسهیل جایگزین رویان می شود، برخی از پزشکان با اضافه کردن اتینیل استرادیول سعی در تعدیل اثرات کلومیفن دارند (1). در حالیکه Yagal و همکاران، تغییرات مناسبی را در حجم و ضخامت آندومتر در سیکل های درمانی کلومیفن سیترات و اتینیل استرادیول مشاهده نمودند(13). لیکن در مطالعه Ben و همکاران، تغییر مناسبی از درمان با اتینیل استرادیول مشاهده نگردید(14). در مطالعه shahin AY و همکاران، فیواستروژن نسبت به اتینیل استرادیول بر زمان لازم برای ساخته شدن فولیکول غالب و ضخامت اندومتر و سطح پروژسترون در فاز لوتئال موثرتر است. همچنین Swasti و همکاران، در مطالعه خود به این نتیجه رسیدند که اضافه کردن اتینیل استرادیول به کلومیفن سیترات پاسخ منلسب اندومتر را در زنان نابارور دارای تخمدان پلی کیستیک در بر دارد(15). در مطالعه نیره خادم و همکاران، استفاده از کلومیفن همراه با اتینیل استرادیول بر ضخامت آندومتر اثر معناداری نسبت به گروهی که تنها از کلومیفن استفاده کرده اند، داشته است ولی بر میزان حاملگی و سقط موثر نبوده است(1).اخیرا داروی دیگری بنام لتروزول (مهار کننده آزوماتاز) که برای درمان افراد مقاوم به کلومیفن موثر شناخته شده، مورد توجه قرارگرفته است(16). با توجه به مطالعات انجام شده از جمله مطالعه ای که در مرکز ناباروری کراچی انجام شد (17)، و به این نتیجه رسیدند که لتروزول در مقایسه با کلومیفین...
این مطلب در وبسایت research.muk.ac.ir منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه