این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «محمدابراهیم باستانی پاریزی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: محمدابراهیم باستانی پاریزی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفاً شکیبا باشید...
محمدابراهیم باستانی پاریزی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد محمدابراهیم باستانی پاریزی از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد محمدابراهیم باستانی پاریزی زادروز ۳ دی، ۱۳۰۴۲۴ دسامبر ۱۹۲۵(۱۹۲۵-12-۲۴) ، ، پدر و مادر حاج آخوند پاریزی "صغری ارجمند پاریزی" مرگ ۵ فروردین، ۱۳۹۳ ۲۵ مارس ۲۰۱۴ میلادی (۸۸ سال) ، ملیت   علت مرگ بیماری پیشه ، ، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد بازنشستهٔ و همسر(ها) حبیبه حایری فرزندان حمید (ساکن تهران)حمیده (ساکن ) دانشگاه جوایز نشان افتخار فرهنگ و هنر (جمهوری اسلامی) محمدابراهیم باستانی پاریزی (۳ دی ۱۳۰۴ – ۵ فروردین ۱۳۹۳ ) تاریخ‌دان، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد بازنشستهٔ بود. محتویات زندگی[ ] محمد ابراهیم باستانی پاریزی در سوم دی‌ماه ۱۳۰۴ در ، از توابع شهرستان در استان متولد شد. وی تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در تحصیل کرد و در عین حال از محضر پدر خود حاج آخوند پاریزی هم بهره می‌برد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۲۵ برای ادامهٔ تحصیل به آمد و در سال ۱۳۲۶ در در رشتهٔ تحصیلات خود را پی گرفت. باستانی پاریزی به گواه خاطراتش از نخستین ساکنان (واقع در امیرآباد شمالی) است. شعری نیز در اینباره دارد که یک بیت آن این است:[ ] فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم ساکن ساده‌دل کوی امیر آبادم در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت. در همین ایام با همسرش، حبیبه حایری ازدواج کرد و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند. باستانی پاریزی دورهٔ دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارائهٔ پایان‌نامه‌ای دربارهٔ دانشنامهٔ دکترای خود را دریافت کرد. وی کار خود را در از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌وقت آن دانشگاه بوده و رابطهٔ تنگاتنگی با این دانشگاه داشته‌است. وی یک پسر به نام حمید و یک دختر به نام حمیده دارد. تابستان‌ها را نزد دخترش در و زمستان‌ها را نزد پسرش در سپری می‌کرد. باستانی پاریزی صبح روز سه شنبه پنجم فروردین ۱۳۹۳ پس از یک ماه بیماری در بیمارستان مهر تهران دیده از جهان فروبست و طبق وصیت خود در قطعه ۲۵۰ بهشت زهرا در کنار همسرش به خاک سپرده شد. فعالیت‌های فرهنگی[ ] باستانی پاریزی در کتاب‌خانهٔ شخصی‌اش. ۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ شوق نویسندگی وی در دوران کودکی و نوجوانی در و با خواندن نشریاتی مانند ، آینده و مهر برانگیخته شد. باستانی، اولین نوشته‌های خود را در سال‌های ترک تحصیل اجباری (۱۳۱۸ و ۱۳۱۹) در قالب روزنامه‌ای به نام باستان و مجله‌ای به نام ندای پاریز نوشت، که خود در پاریز منتشر می‌کرد و دو یا سه مشترک داشت. اولین نوشتهٔ او در جراید آن زمان، مقاله‌ای بود با عنوان «تقصیر با مردان است نه زنان» که در سال ۱۳۲۱ در مجلهٔ چاپ شد. پس از آن به عنوان نویسنده یا مترجم از زبان‌های و مقالات بی‌شماری در روزنامه‌ها و مجلاتی مانند کیهان، اطلاعات، خواندنی‌ها، یغما، راهنمای‌کتاب، آینده،...
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه