این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «کن راسل - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: کن راسل - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفاً شکیبا باشید...
کن راسل - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد کن راسل از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد کن راسلKen Russell راسل در سال ۲۰۰۸ نام اصلی هنری کنت آلفرد راسل تولد ۳ ژوئیهٔ ۱۹۲۷(۱۹۲۷-07-0۳) ، والدین هنری راسل • ایتل اسمیت مرگ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱ میلادی (۸۴ سال) ، ملیت بریتانیایی پیشه کارگردان سال‌های فعالیت ۱۹۵۶–۲۰۱۱ همسر(ها) (۱۹۵۶–۱۹۷۸؛ متارکه)ویویان جولی (۱۹۸۳–۱۹۹۱؛ متارکه) (۱۹۹۲–۱۹۹۹؛ متارکه)لیری تریبل (۲۰۰۱–۲۰۱۱؛ مرگ راسل) هنری کنت آلفرد راسل (به : Henry Kenneth Alfred Russell) (زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۲۷ در  – درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ در ) برجستهٔ سینمای و خالق فیلم‌هایی چون ، ، و است. کن راسل یکی از غیرمتعارف‌ترین کارگردانان بود و برخی از منتقدان فیلم او را سینمای بریتانیا لقب داده‌اند. محتویات زندگی[ ] کن راسل در سال ۱۹۲۷ در به دنیا آمد. او کارش را به عنوان کارگردان در اوایل دههٔ شصت با آغاز کرد و با ساختن فیلم « » در سال ۱۹۶۹ که اقتباسی از داستان جنجالی نویسندهٔ شهیر انگلیسی بود، به شهرت رسید. راسل به خاطر نگاه انتقادی‌اش به و مذهب و نمایش بی‌پروای صحنه‌های جنسی در فیلم‌های خود شهرت داشت. وی سوژه‌های خود را عموماً از میان بزرگ جهان انتخاب می‌کرد و به اقتباس از آثار ادبی علاقه داشت. ، ، و از جمله آهنگسازان بزرگی‌اند که کن راسل دربارهٔ آن‌ها فیلم ساخته‌است. فعالیت سینمایی[ ] وی در دوره‌ای ساختن فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای از زندگی و از آثار ادبی را شروع کرد که و در این کشور با آثار فیلمسازانی چون ، و بعدتر شروع شده بود. راسل ابتدا کارش را به عنوان در اواخر دههٔ پنجاه شروع کرد و پس از ساختن چند کوتاه تجربی در جنبش سینمای آزاد بریتانیا مثل فیلم کوتاه «امیلیا و فرشته» به عنوان کارگردان در مشغول به کار شد و به ساختن فیلم‌های مستند دربارهٔ هنر برای مجموعه‌های «مونیتور» و «آمنیباس» (مجموعه آثار) پرداخت. در همین دوره بود که او ساختن فیلم‌های مستند دراماتیزه‌شده‌ای دربارهٔ آهنگسازان بزرگ بریتانیایی را برای شروع کرد؛ مجموعه‌ای که با فیلم « » (۱۹۶۲) دربارهٔ موسیقی‌دان بریتانیایی شروع شد و با فیلم‌های (۱۹۶۷)، (۱۹۶۸) دربارهٔ و و فیلم « » (۱۹۷۰) دربارهٔ ادامه پیدا کرد. فیلم‌های مستند راسل در دربارهٔ هنرمندان الهام‌بخش فیلمسازان بریتانیایی در دههٔ شصت گردید، از جمله که گفته بود از این فیلم‌ها برای ساختن الهام گرفته‌است. راسل در ساخت خود را مجبور کرد که به جای استفاده از عکس‌ها و نماهای آرشیوی از بازیگران مختلف برای بازسازی دوره‌های مختلف زندگی یک شخصیت استفاده کند. وی چندی قبل از مرگش در گفتگویی اعتراف کرد که بهترین فیلمی که ساخت « » بود که در آن مجبور نشد حتی یک فریم را دربیاورد. فیلم‌های راسل دربارهٔ آهنگسازان، غیرمتعارف و جنجالی بود زیرا تصویر متفاوتی از آن‌ها نشان می‌داد که با تصویر رسمی و کلیشه‌ای از آن‌ها در جامعه متفاوت بود. در فیلم « »، او را به عنوان یک معرفی کرد. در یکی از صحنه‌های این فیلم او چند افسر را نشان می‌دهد که با لذت سرگرم شکنجه یک و در همان حال به موسیقی اشترواس گوش می‌دهند. این موضوع خشم خانوادهٔ اشترواس را برانگیخت و آن‌ها اجازهٔ استفاده از موسیقی اشتراوس را به راسل...
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه