این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «مهدی بازرگان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: مهدی بازرگان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفاً شکیبا باشید...
ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد مهدی بازرگان از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد برای کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. لطفاً با توجه به ، با ارایهٔ این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی‌منبع را می‌توان به کشید و کرد. ( ) مهدی بازرگان رُخ‌نگاره‌ای از مهدی بازرگان اولین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران مشغول به کار۱۵ بهمن ۱۳۵۷ – ۱۵ آبان ۱۳۵۸رئیس جمهور بدون رئیس‌جمهور (دورهٔ انتقال قدرت)قائم مقام پس از (نخست‌وزیر حکومت پهلوی)پیش از (نخست‌وزیر دولت ) موقت مشغول به کار۲۶ فروردین ۱۳۵۸  – ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸ نخست‌وزیر خودشپس از پیش از مشغول به کار۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۹ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۳حوزه انتخاباتی اطلاعات شخصزاده ۱۰ شهریور ۱۲۸۶۱ سپتامبر ۱۹۰۷(1907-09-01)[ ] درگذشت ۳۰ دی ۱۳۷۳ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۵ میلادی (۸۷ سال) ، ملیت حزب سیاسی ، فرزندان ، ، ، ، اکول سانترال پاریس (École Centrale Paris)مذهب امضا وبگاه مهدی بازرگان (۱۲۸۶ در — ۳۰ دی ۱۳۷۳ در ) معروف به مهندس بازرگان، ، عضو ، مؤسس ، معمار اصلی جریان اسلام‌گرایی مدرن در ایران، ، و دولت موقت ایران پس از پیروزی انقلاب سال ۱۳۵۷ بود. او نخستین و مدتی بعد استاد و رئیس شد. بازرگان در ابتدا مخالف دخالت در سیاست بود اما با تشکیل دولت وارد فعالیت سیاسی شد. او در ابتدا به عنوان معاون وزیر فرهنگ کابینه اول مصدق برگزیده شد و سپس از طرف مصدق به عنوان رئیس هیئت خلع ید از شرکت نفت انگلیس انتخاب شد. وی در اواخر دولت دوم مصدق، اولین شبکه لوله‌کشی آب تهران را تأسیس کرد. پس از سقوط دولت مصدق در جریان ، فعالیت‌های سیاسی بازرگان گسترش بیشتری یافت. مهدی بازرگان به همراه چهره‌هایی از جمله اقدام به تأسیس کردند و در آن بسیاری از طرفداران مصدق نظیر و را برای مبارزه سیاسی سازمان دادند بعد از شکست نهضت مقاومت ملی، بازرگان به همراه ، ، و ، از مؤسسان بود و کمی بعد با تأیید محمد مصدق و با همراهی و اقدام به تأسیس حزب نهضت آزادی کرد. تشکیل نهضت آزادی به علت اختلافاتی بود که در جبهه ملی بین بازرگان و افرادی دیگر پیش آمده بود و مصدق نیز جانب بازرگان را گرفت. سران وقت جبهه ملی با عضویت نهضت آزادی به عنوان یک حزب مخالفت کردند اما بازرگان، سحابی و طالقانی هم‌چنان به صورت عضو منفرد در جبهه ملی ماندند و در هم حضور داشتند. بعد از این که مصدق به مخالفت با سیاست‌های جبهه ملی برخاست و تصمیم گرفت جبهه ملی را مجدداً سازمان‌دهی کند، چهار حزب نهضت آزادی، جامعه سوسیالیست‌ها، حزب ملت ایران و حزب مردم ایران، جبهه ملی سوم را تحت رهبری مصدق تشکیل دادند اما جبهه ملی سوم توسط ساواک سرکوب شد و پس از آن نیز مصدق درگذشت. مهدی بازرگان به عنوان اولین نخست‌وزیر ایران پس از پیروزی (رئیس دولت موقت) معرفی شد و نه ماه بعد پس از اشغال سفارت آمریکا، به دلیل اختلاف‌هایی که با و داشت، از مقام نخست‌وزیری استعفا کرد. یکی از این اختلافات بر سر مسئله بود که بازرگان و اعضای دولت او با آن مخالف بودند و برای جلوگیری از تصویب آن، دولت بازرگان قصد انحلال مجلس خبرگان نیز...
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه