این صفحه شما را به مطلب زیر هدایت می‌کند:
لینک به صفحه «محمد میرزا کاشف‌السلطنه - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد» تا ۴٠ ثانیه دیگر نمایش داده می‌شود.
برای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: محمد میرزا کاشف‌السلطنه - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفاً شکیبا باشید...
محمد میرزا کاشف‌السلطنه - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد محمد میرزا کاشف‌السلطنه از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ، حاج محمد میرزا قاجار قوانلوکاشف‌السلطنه زادروز ۱ فروردین ماه ۱۲۴۴ (۲۱ شوال ۱۲۸۲) ، درگذشت اسفند ۱۳۰۷ ، علت مرگ تصادفآرامگاه ، ایرانمحل زندگی ، ملیت نام‌های دیگر چایکارتحصیلات لیسانس حقوقاز دانشگاه ، پیشه دیپلمات، اصلاحگر، مشروطه‌خواه نویسندهشناخته‌شده برای آغاز و توسعه کشت چای ایرانجنبش دین والدین اسدالله میرزا نایب‌الایالهجهان آرا خانم آقا محمدخان قاجار قوانلو کاشف‌السلطنه و مشهور به چایکار (متولد ۱۲۴۴، تربت حیدریه - درگذشت ۱۳۰۷ کتل ملو، فارس)، دیپلمات، اصلاحگر، نویسنده، مشروطه خواه و بود. او نخستین کسی است که کشت را در ایران رواج داد و به همین دلیل «پدر چای ایران» خوانده می‌شود. محتویات کودکی[ ] او فرزند ارشد اسدالله میرزا نایب‌الایاله بود و در اول فروردین ۱۲۴۴، مطابق با ۲۱ شوال ۱۲۸۲ در به دنیا آمد. مادرش جهان آرا خانم ملقب به عزیزالسلطنه، نخستین فرزند ، پسر نایب‌السلطنه بود. اسدالله میرزا بعد از ۱۶ سال به خاطر قیام پدرش، ، و دستگیری و زندانی شدن او، مظنون واقع گردید و پس از انتقال به در خانه‌ای در ارک، که در جوار گلخانه بود زندگی می‌کرد تا آن که درگذشت. از همین زمان محمد میرزا را به معلم سرخانه سپردند تا و را بیاموزد. پس از اتمام دروس سرخانه، آقا محمدخان وارد شد و به فراگرفتن زبان و علوم متعارف آن زمان پرداخت. استخدام در وزارت خارجه[ ] در شانزده سالگی، وی به استخدام درآمد و دو سال به منشیگری ، وزیر خارجه وقت، مشغول بود. بعد از دو سال منشیگری محمد میرزا با سمت دبیر دومی در سال ۱۲۹۸ قمری /۱۲۶۰ خورشیدی /۱۸۸۱ میلادی عازم شد. او فرصت را مغتنم شمرد و در فرانسه در رشته به تحصیل پرداخت. پس از اخذ ، یک سال نیز در رشته درس خواند و در سال پنجم اقامت خود در پاریس، به رتبه نایب اولی ارتقا یافت. در سفر سوم به سال ۱۳۰۶ ق، وی به عنوان که تازه استخدام شده بود، برگزیده شد و پس از هشت سال اقامت و تحصیل و مأموریت، به بازگشت. آزادی‌خواهی[ ] پس از مراجعت، به دستور ناصرالدین شاه و به همراه ناصرالملک، شش ماه مشغول ترجمه و وضع قوانین اساسی و تکالیف دولتی شد. در سال ۱۳۱۱ قمری، محمدمیرزا از سوی ، پسر حاکم ، در تربت حیدریه نایب‌الایاله شد. در همین دوران، وی با مخالفان ناصرالدین شاه که خواهان بودند، هم‌صدا می‌شود و به نشر افکار آزادی‌خواهی و می‌پردازد که سبب برافروخته شدن خشم ناصرالدین شاه می‌شود و حکم دستگیریش را صادر می‌کند، اما مؤیدالدوله پیش از هر اقدامی محمد میرزا را وادار به فرار می‌کند. ابتدا، وی از تربت حیدریه به ملک خود در می‌رود و در آنجا پنهان می‌شود، اما قوای نظامی دولتی نیشابور را محاصره می‌کنند و طی زد و خوردی، چند نفر از اهالی آنجا کشته می‌شوند. از این رو، محمد میرزا با شتاب بار سفر می‌بندد و به فرار می‌کند و از آنجا به دیار می‌رود. وی در تجارتخانه و دایر می‌کند و با ایرانیان مقیم عثمانی و مخالفان حکومت استبدادی آشنا می‌شود. شاه در دیار عثمانی نیز تعقیب محمد میرزا را ادامه داد واز دولت عثمانی استرداد او را تقاضا کرد. به همین جهت کاشف‌السلطنه دوباره راهی پاریس شد و تا قتل ناصرالدین شاه در آنجا ماند. پیشنهاد اصلاحات در ایالات جنوبی[ ] در پی مرگ ناصرالدین شاه، میرزا محسن خان مشیرالدوله، وزیر وقت امور خارجه محمدمیرزا را به عنوان سرکنسول در هند منصوب کرد. کاشف السلطنه بر سر راه خود به بمبئی، چندین ماه را در بغداد و بوشهر سپری کرد، و در آنجا گزارش‌های متعددی در خصوص وضعیت ایالات جنوبی ارسال کرد. در این گزارش‌ها، او شرحی از غوغای بختیاری‌های خوزستان، شورش شیخ محمد لنگه، و درگیر بودن بریتانیا در ناآرامی منطقه‌ای ارائه کرد. او از عملیات نا مؤثر دولت‌های منطقه‌ای و گمرک انتقاد کرد. او به دولت هشدار داد که قدرت‌های بزرگ- خصوصاً روسیه و بریتانیا- بر سر اعمال نفوذ و ایجاد پیروان محلی در این مناطق در حال رقابتند. او به دولت مرکزی اصرار کرد «شمار اندکی کشتی جنگی» در خلیج فارس نگه دارد، پاسگاه‌های نظامی دائمی بسازد، و برای پایان دادن به شورش‌های مرزی و پیش‌گیری از وقایع مشابه در آینده نیروی تقویتی گسیل کند. کاشف السلطنه برای نفوذ دادن مؤثر دیوانسالاری حکومتی قاجاری در سرحدات جنوبی مجموعه پیشنهادهایی داشت. از جمله در دست گرفتن مجدد اداره گمرک به دست ایرانیان (که در آن زمان در دست مأمورین بانک سلطنتی بریتانیایی ایران بود)، مالیات‌گیری از تجارت در «محرکات» (محصول نخیلات) جمع نخل، تأسیس عدالتخانه‌های مدرن در هر شهر و بندر، ایجاد شهرداری‌های مدرن و اعمال حقوق ملی بر آبهای امتدادیابنده از خط ساحلی. این گزارش‌ها به همراه شماری از نوشته‌های ارسالی از هند در بایگانی خانواده کاشف السلطنه باقی مانده‌اند و اخیراً توسط ثریا کاظمی- نوه کاشف السلطنه- در کتابش چاپ شده‌اند. سفر به هند[ ] در سال ۱۳۱۳ قمری /۱۲۷۴ خورشیدی /۱۸۹۵ میلادی، حاج محمد میرزا در حالی که سی سال داشت با خانم گوهر گرانمایه ازدواج کرد و به دستور ، به سمت ایران در مأمور شد. چون در آن سال مرض در شیوع یافته بود، مدتی در توقف کرد و با معلم به آموختن زبان پرداخت. پس از مدتی اقامت در ، به محل تابستانی هیئت‌های نمایندگی سیاسی واقع در منطقه در دامنه رفت و همان‌جا دربارهٔ کشت به مطالعه پرداخت. سپس به نواحی چای‌خیز هند سفر کرد و ضمن مشاهده کشت و صنعت چای، دوره تحصیلی آن را نیز به پایان برد و به اخذ گواهینامه نائل آمد. در حالی او به این توفیقات دست می‌یافت که صنعت چای انحصاری بود و آموختن آن به مردم دیگر کشورهای شرقی مجاز نبود. از این رو، وی ناگزیر هویت خویش را پنهان می‌ساخت و به عنوان تاجر فرانسوی در مؤسسه انگلیسی‌ها به تحصیل می‌پرداخت. وی در مزرعه‌ای کشت چای را نیز تجربه کرد. کاشف‌السلطنه هم‌چنین گونه‌ای از کاج را از هیمالیا به ایران آورده و کاشت آن را رواج داد که امروزه در ایران به نام شناخته می‌شود. چای[ ] علاقه به چای هند کاشف السلطنه در اواخر ۱۸۹۸ وارد شد و تقریباً از همان ابتدا درگیر مشغول اطلاعات در خصوص کشت چای در هند شد. او در نوشته‌هایش برای ایران، به اظهارات کتبی و شفاهی مظفرالدین شاه، استناد می‌کند که بر اهمیت وارد کردن راه و چاه کشت چای به کشور تأکید می‌کرد. به نظر می‌رسد دولت قاجار پیروی نمونه‌های انگلستان و روسیه در آغاز کردن کشت بومی چای در آن زمان بود. علاقه به چای، بخشی از تلاش بزرگتر دولت مرکزی (و تجار) برای کاستن از میزان کل ارزش واردات از هند بود. دلیل این کسری پیوستهٔ پولی در تجارت با آن کشور بود. با توجه به ارزش تخمینی واردات چای از هند به مبلغ حدوداً یک میلیون تومان در سال، نزدیک به ۸۳ درصد کل چای مصرفی در ایران از هند می‌آمد، دولت تولید داخلی چای را هم پاسخگوی نیاز در حال رشد داخلی و هم کاستن از تجارت وارداتی از هند می‌دانست. علاوه بر این، چای می‌توانست همچون دیگر محصولات بهادار (چون افیون، ابریشم و تنباکو) که برای توازن تجارت با کشورهای همسایه بسیار مهم بودند عمل کند. کاشف السلطنه تخمین زد که کشت داخلی چای نه تنها کشور را در مدت ده تا دوازنده سال می‌توانست خودکفا کند، بلکه یک محصول بهادار برای واردات کساد اقتصاد ایران می‌توانست به همراه بیاورد. حاج محمدمیرزا قبل از مراجعت به ایران، مقداری تخم چای را به همراه چهار هزار گلدان چای، ، تخم ، ، ، ، ، ، ، ، ریشه ، و غیره تهیه کرد و در سال ۱۲۸۵ شمسی با مشکلات بسیار آن‌ها را به ایران آورد. مخالفت و عدم همکاری مردم گیلان او را از این کار بازنداشت و موفقیت‌های نخستین، او را به کوشش بیشتری واداشت و کشت، چیدن و خشک کردن چای را به مردم آن سامان آموزش داد. در سال ۱۳۲۰ قمری /۱۲۸۱ خورشیدی /۱۹۰۲ میلادی، کاشف السلطنه به روسیه رفت و دو متخصص روس را استخدام کرد و به ایران آورد، ولی کارشکنی مأموران دولتی که دست آموز انگلیسیان بودند، مانع از پیشرفت مطلوب وی می‌شد. شهرداری[ ] وی طبق فرمانی از طرف وزارت خارجه در تاریخ ۱۴شوال ۱۳۲۲/ دی ماه ۱۲۸۳/ دسامبر۱۹۰۴، به عنوان (شارژ دافر) دولت ایران به سفارت ایران در پاریس رفت تا به امور آنجا رسیدگی کند. کاشف سه سال و اندی در آنجا ماند و در سال ۱۳۲۶ق/۱۲۸۵ ش به ایران بازگشت. پس از مراجعت به وطن در سال ۱۳۲۶ق/۱۲۸۵ ش با فرمانی از جانب ، مأمور تأسیس به سبک جدید شد. در آغاز، وی جزوه‌ای به نام «کتابچه قانون » تنظیم می‌نماید و در آن وظایف شهرداری و مأموران آن را به تفصیل بیان می‌کند. از دیگر خدمات او در شهرداری، نامگذاری و ، شماره‌گذاری منازل، روشنایی خیابان‌ها با ، ترتیب رسانیدن آشامیدنی به خانه‌ها با بشکه دار، اداره ، سرویس اسبی کرایه برای استفاده عموم، برنامه و نظافت معابر، آب‌پاشی خیابان‌ها و برخی کارهای دیگر است. او پس از یک سال و اندی به دلیل مشکلات و کارشکنی‌های بسیار، از این شغل استعفاء داد و در پی آن، عهده‌دار امور محاکمات وزارت خارجه شد. پس از مشروطه[ ] وی در سمت برای بار دوم عازم هند شد، ولی پس از بازگشت مجدد تصدی امور محاکمات وزارت خارجه را برعهده گرفت. در این دوره، کاشف به مخالفت علنی با رژیم استبدادی پرداخت، ولی پیش از به توپ بسته شدن مجلس، از طریق عازم سفر و ادای مناسک شد. پس از مراجعت به ایران، به همراه خانواده خود به سفر می‌کند و در اوایل پاییز ۱۹۱۲ میلادی به می‌رسد. اقامت او در آن دیار چندان طولانی نبود و خیلی زود به وطن برگشت. با روی کار آمدن ، کاشف در کنار به فعالیت سیاسی پرداخت. در کابینه دوم سپهسالار که پس از جریان مهاجرت شکل گرفت، به عنوان معاون که تا آن زمان در ایران شغلی بی‌سابقه بود به مجلس معرفی و به کار مشغول شد. این کابینه مقارن با در ۱۳۳۵ قمری /۱۲۹۵ خورشیدی تشکیل شد، ولی کاری از پیش نبرد و احمدشاه ایران را ترک کرد و زمام امور را به دست گرفت. کاشف‌السلطنه که از زمان امتیاز چای به او واگذار شده بود، از طرف به ریاست تعیین شد و با آنکه با کارشکنی‌های بسیاری روبرو بود، کشت و تولید چای را در شهرهای و به ویژه توسعه داد. وی صنعت چای را علاوه بر هند، در و مورد بررسی قرار داد و با استخدام متخصصان چینی و آوردن بذر جدید و ماشین‌آلات از آن کشور رشد و تحول دیگری را در این صنعت به وجود آورد. علاوه بر چای، وی نوعی تخم و بذر را نیز وارد کرد که با آب و هوای ایران سازگارتر و محصول بیشتری می‌داد. پایان زندگی و شایعات[ ] مقبره کاشف السلنه و گنجینهٔ تاریخ چای ایران، لاهیجان کاشف‌السلطنه با وسایل و ماشین‌آلات چای و همراهان از بمبئی با کشتی به مقصد حرکت کرد و در آخرین روزهای اسفند ۱۳۰۷ش به ایران رسید. گفته شد خودروی حامل او به دره سقوط کرد و کشته شد. درمورد مرگ او گفته می‌شود او اتومبیلی از کمپانی با راننده و اتومبیل دیگری برای همراهان اجاره کرد و ساعت ۱۱ صبح از بوشهر به سمت به راه افتادند. در اتومبیل اول کاشف‌السلطنه در صندلی جلو، و پرتیوا - مأمور انگلیسی – و یک پشت سر راننده نشستند، در اتومبیل دوم چهار نفر متخصص چینی سوار شدند، هشت صندوق لوازم شخصی کاشف‌السلطنه نیز در آن بود. در که بین و بود، اتومبیل به دره پرت شد. کاشف و ژاندارم در همان لحظه کشته شدند اما راننده و پرتیوا با زخم مختصر در شیراز معالجه سرپایی شدند و به اتفاق رئیسی کمپانی زیگلر از آنجا رفتند. بعد از آن اثری از این راننده که شاهد معتبری در این حادثه بود، یافت نشد. ابهامات در مورد کشته شدن کاشف‌السلطنه و شایعات اینکه نفر عقب او، پرتیوا، با گلوله او را کشته‌است و بعد اتومبیل را پرت کرده‌اند، به قوت خود باقی است. از قول برخی شاهدان عینی گفته شده به هنگام دفن جنازه وی، اثر یک را در او دیده‌اند. بنا بر وصیتش او را بر تپه‌های چای در به خاک سپردند که در همان مکان آرامگاهی به پا شد - - که اکنون است.[ ]کاشف‌السلطنه روی تپه‌ای از چای که توسط وی در سال ۱۳۰۷ خورشیدی خریداری شده بود به خاک سپرده شده‌است. وصیت کرده بود بر قبرش سنگی از مرمر سیاه بگذارند، بی سقف و حفاظ و در میان بوته‌های چای. ابتدا چنین کردند اما بعدها از دو درصد درآمد چای مقبره‌ای اختصاصی برای او ساختند.[ ] دودمان[ ] دودمان محمد میرزا کاشف‌السلطنه                    ۱۶. =۲۰ =۲۴ =۲۸          ۸.               ۱۷. آسیه خانم قاجار دوانلو=۲۱ =۲۵          ۴.                  ۱۸.          ۹. گلین‌خانم              ۲.                     ۲۰. =۱۶ =۲۴ =۲۸          ۱۰. =۱۲              ۲۱. آسیه خانم قاجار دوانلو=۱۷ =۲۵          ۵. سلطان بیگم                 ۲۲. امیر میرزامحمدخان قاجار دوانلو= ۲۶          ۱۱. آسیه خانم قاجار دوانلو=۱۳              ۱. محمد میرزا کاشف‌السلطنه                       ۲۴. =۱۶ =۲۰ =۲۸          ۱۲. =۱۰              ۲۵. آسیه خانم قاجار دوانلو=۱۷ =۲۱          ۶.                  ۲۶. امیر میرزامحمدخان قاجار دوانلو= ۲۲          ۱۳. آسیه خانم قاجار دوانلو=۱۱              ۳. جهان‌آرا خانم عزیزالسلطنه                    ۲۸. =۱۶ =۲۰ =۲۴          ۱۴.               ۲۹.          ۷. هما خانم                منابع[ ] ↑ . . In . 2012. Retrieved ۲۰۱۲-۲۱-۰۹.  . بازدید: آوریل ۲۰۱۵. معلمی، محمود: . در: خراسان (نقل‌شده در اطلاعات.نت)، بازدید: فوریه ۲۰۱۴. ۱- کاشف‌السلطنه، حاجی محمد میرزا، رساله دستورالعمل زراعت چاپ، چاپ دوم، رشت، مطبعه عروه الوثقی، ۱۳۲۶ ش ۲ـ حاجی میرزا کاشف السلطنه، ثریا کاظمی (نوه کاشف السطنه)، نشریه سایه ۱۳۷۲ش ۳- کتاب گیلان، اصلاح عربانی، جلد دوم، چاپ ۱۳۶۱ ۴ـ فرهنگ فارسی، ج ۶ چاپ چهارم، انتشارات امیر کبیر، تهران ۱۳۶۰ . . In . 2012. Retrieved ۲۰۱۲-۲۱-۰۹.  شخصیت‌های تاثیرگذار در شاهان قاجار شاهزاده‌ها واطرافیان شاه قاجار و رجال سیاسی روشن‌فکرهای سیاسی روحانیون شاعرها و نویسنده‌ها افراد سرشناس از میان مردم افراد غیر ایرانی دو هارتوویک زنان برگرفته از « » : ردهٔ پنهان: منوی ناوبری ابزارهای شخصی به سامانه وارد نشده‌اید فضاهای نام گویش‌ها بازدیدها بیشتر جستجو بازدید محتوا همکاری نسخه‌برداری ابزارها به زبان‌های دیگر این صفحه آخرین‌بار در ‏۵ مارس ۲۰۱۸ ساعت ‏۲۰:۰۹ ویرایش شده‌است. همهٔ نوشته‌ها تحت در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر را بخوانید. ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی است.
این مطلب در وبسایت fa.wikipedia.org منتشر شده است و ‌«لینکـچه» در قبال آن مسئولیتی ندارد.
با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «لینکچه» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
لینکچه